donieść


donieść
donieść I {{/stl_13}}{{stl_23}}ZOB. {{/stl_23}}{{stl_33}}donosić II {{/stl_33}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}donieść II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. dk Vc, donieśćniosę, donieśćniesie, donieśćnieś, donieśćniósł, donieśćniosła, donieśćnieśli, donieśćniesiony {{/stl_8}}{{stl_7}}'przenieść z wysiłkiem coś lub kogoś ciężkiego do jakiegoś miejs ca': {{/stl_7}}{{stl_10}}Nie mogła donieść do domu torby z zakupami. Doniósł rannego na punkt opatrunkowy. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • donieść — dk XI, donieśćniosę, donieśćniesiesz, donieśćnieś, donieśćniósł, donieśćniosła, donieśćnieśli, donieśćniesiony donosić ndk VIa, donieśćnoszę, donieśćsisz, donieśćnoś, donieśćsił, donieśćnoszony 1. «przynieść, dostarczyć do określonego miejsca;… …   Słownik języka polskiego

  • donieść się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}donosić się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • donosić się – donieść się — {{/stl 13}}{{stl 7}} o docieraniu do odbiorców odgłosów, dźwięków lub wiadomości: dochodzić : {{/stl 7}}{{stl 10}}Informacja o strajku doniosła się do dyrektora bardzo szybko. Znad rzeki donosił się śpiew harcerzy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • doniesienie — n I 1. rzecz. od donieść. 2. lm D. doniesieniesień «to, co doniesiono, zakomunikowano» a) zwykle w lm «wiadomości, zawiadomienia» Wyczerpujące, szczegółowe doniesienia. Doniesienia prasowe o przebiegu walk. Doniesienia ze sportu. b) «oskarżenie,… …   Słownik języka polskiego

  • donosić — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}donaszać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}donosić II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, donosićnoszę, donosićsi, donosićnoś, donosićnoszony {{/stl 8}}– donieść {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gęba — 1. pot. (Biec, iść, pójść, lecieć, polecieć itp.) z gębą, z jęzorem, z pyskiem a) «natychmiast powiadomić kogoś o czymś; donieść, naplotkować» b) «iść do kogoś z wymówkami, z awanturą, z krzykiem»: Na drugi dzień Kisiel złapał mnie na ulicy i z… …   Słownik frazeologiczny

  • dodźwigać — dk I, dodźwigaćam, dodźwigaćasz, dodźwigaćają, dodźwigaćaj, dodźwigaćał, dodźwigaćany «donieść z trudem na wyznaczone miejsce coś dużego, ciężkiego» Ledwie to dodźwigałem …   Słownik języka polskiego

  • donosić — dk VIa, donosićnoszę, donosićsisz, donosićnoś, donosićsił, donosićnoszony donaszać ndk I, donosićam, donosićasz, donosićają, donosićaj, donosićał, donosićany 1. «nosząc zniszczyć, zużyć ostatecznie; dodrzeć, doniszczyć» Donaszać stare sukienki,… …   Słownik języka polskiego

  • dowlec — dk XI, dowlecwlokę, dowlecwleczesz, dowlecwlecz, dowlecwlókł, dowlecwlokła, dowlecwlekli «wlokąc donieść, dostarczyć do określonego miejsca» Z trudem dowlokła ciężki toboł do domu. dowlec się «z trudem, wolno dojść, doczołgać się, dojechać do… …   Słownik języka polskiego

  • poskarżyć — dk VIb, poskarżyćżę, poskarżyćżysz, poskarżyćskarż, poskarżyćżył to samo, co poskarżyć się w zn. 1 Poskarżyć na kogoś. poskarżyć się 1. «donieść o kimś coś złego, obwinić kogoś przed kimś o coś» Poskarżyć się ojcu na brata. Poskarżyła się… …   Słownik języka polskiego